Zelfzorg -pauze- volg je?

De lieve lezers die mijn artikelen via mail binnenkrijgen (quod non) weten het al langer: de culinaire coach zwijgt nu al een tijdje. Als ik in de winkel of op straat op een van jullie bots krijg ik steevast de vraag “hey, het is zo stil, waarom schrijf je niets meer?”. Bij deze:

Ik ben te dik.

Ik ben zelfs al jaren over de kaap van de BMI 30, dat is Obesitas (zoiets schrijf je met een hoofdletter). Dat is even slikken, zeker als je denkt toch goed bezig te zijn, in casu gezond te koken. En de pretentie hebt gezonde recepten te publiceren – daar blijf ik bij. Maar je hoeft geen blogger te zijn om het volgende te herkennen: geen gekke dingen doen, zelfs goed opletten. Voortdurend in je achterhoofd: weinig vet, de driehoek volgen, ontbijt niet overslaan, voldoende groenten en fruit, drink Light, regelmatig bewegen. En toch kruipt dat gewicht omhoog, jaar na jaar. Tot de grote O. Je hoeft er niets eens zwanger voor te worden (al helpt dat wel stukken).

Vermageren dan maar. Ik heb nooit exotische diëten of goeroes gevolgd, en altijd gezworen bij de huidige dieetleer en die van de afgelopen vijftig jaar: zorg dat je meer calorieën verbruikt dan je er binnenkrijgt. Minder eten, meer (duur)sporten. Let’s go.

Het verloop, zelfs als je er niet te hard tegenaan gaat, herken je misschien ook: voortdurend honger, en ongelukkig zijn. Blijven doorbijten, maar uiteindelijk toch Het Plateau: ondanks al je inspanningen val je na enkele weken nog nauwelijks af. Erg demotiverend -want je ziet nog steeds scheel- en dus bouw je een rustpauze in waarbij je tijdelijk opnieuw je normale aantal calorieën consumeert. De rest laat zich raden: in een mum van tijd -veel korter dan die periode van miserie- zijn de kilo’s er weer bij, met nog enkele meer als bonus voor je heldhaftige poging. Tot de volgende keer, wanneer we nog eens proberen, deze keer met een nog iets grotere opgave voor ons. Ik denk dat we in België en Nederland meer met de jojo spelen dan voetballen.

Misluk, Verwerk en Herhaal.

We mislukken, massaal. Laten we onszelf niets wijsmaken: succesvol afvallen is zeldzaam. Hoeveel mensen ken jij die met succes veel gewicht verloren zijn -en het is er voor altijd afgebleven?

De medische wereld doet in the licht van die talloze mislukkingen… niets. De artsen en diëtisten herhalen ook (maar mislukken zogezegd nooit). Er bestaat al tientallen jaren een consensus over hoe je overgewicht duurzaam bestrijdt: calorieënrestrictie, en nadien een gezonde evenwichtige voeding.  Heel af en toe restylet men die driehoek, maar de quadratuur van de cirkel blijft bestaan: we volgen en masse de richtlijnen, maar bijten er steeds weer onze tanden op stuk. Het-lukt-niet. Hun enige antwoord: try harder. Maar dat pik ik niet langer.

Tijd om van recept te veranderen.

Maandenlang ben ik al aan het researchen en testen. Om uit te zoeken hoe ik deze keer wél voldoende, duurzaam, en op een haalbare manier kan afvallen. Mijn artikel van september vorig jaar over de voedingsdriehoek was daarbij het uitgangspunt. De eerste resultaten zijn bemoedigend (al eens onder de 30 gedoken, en ik voel me kiplekker), maar ik ben er nog lang niet, dit zijn nog maar mijn eerste stapjes.

Volg je mee?

Hoe het verder loopt hou ik voortaan zeer geregeld op een andere blog bij. Heel persoonlijk, the uncut version. Niet omdat ik de grote waarheid heb gevonden -ik ben nog zoekende. En voor grote transformatiefoto’s kijk je maar op YouTube (het gedàcht!). Nee, het is eerder als steun voor mezelf. Reflectie helpt bij zo een queeste. Maar misschien is het voor andere lezers wel nuttig mijn wedervaren te volgen, zowel theoretisch -wat heb ik geleerd- als praktisch -wat heb ik gegeten. En wat geeft dat als resultaat, ha ja.

Geef me even een seintje via het contactformulier als je op de hoogte wil gehouden worden, of stuur een mailtje.

Zoals gezegd, de prijs die we met zijn allen betalen voor mijn zelfzorg: ondertussen heb ik geen tijd voor receptjes en tips, het spijt me. Het spijt me écht hoor, weet je wel hoe graag ik dit doe?! Maar ik ben er zeker van dat je dit gaat overleven (grijns).

En ik ben er ook zeker van, dat als dit lukt, er héél veel zal zijn om over te schrijven (zalige asperges met kalkoen en balsamico, overigens).

Allez, wish me luck, en ondertussen: dank voor jullie geduld, en blijven koken!

Ciao ciao,

 

Je coach.

Wat vind je er van?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.